چند وقتی است دستم به نوشتن نرفته و شرمندهء عزیزانی شده ام که به سایت مراجعه کرده و با یادداشت تازه ای مواجه نگردیده اند به خصوص در این زمانهء عسرت که بلا از زمین و آسمان می بارد.دلیل اصلی همان چیزیست که در "تردید"نوشتم. اگرچه خرابی کامپیوترم نیز مزید بر علت بوده است و نهایتا به عنوان عامل همیشگی (و تقریبآ ثابت زندگی - ام )باید سفر را قلمداد کنم که این آخری به مدت نزدیک به یک هفته مرا تقریبآ از هرگونه ارتباط رسانه ای محروم ساخت.جای شما خالی ، دنیای بی خبری هم عالمی دارد!

ضمن عرض تسلیت به مناسبت درگذشت مرحوم آیه الله شیخ حسینعلی  منتظری،نوشتجات زیادی را این روزها دربارهء او خواندم تا تحلیلی را که مورد نظرم هست بیابم و لینک دهم اما متأسفانه هر چه بیشتر جستم کمتر یافتم.شاید زمان هنوز فرصتی را در دست نداده است تا رازهای سر به مهر گشوده گردد.یک یادداشت در این باب طلبتان.

یکی از دوستان جوان هنرمند که خوانندهء این صفحه نیز هست و این روزها خود را برای یک کنکور مهم آماده می کند برایم نوشته است که چند وقتی است که به شکل عجیبی دلتنگ است.دلتنگی او که می خواهد آینده ای درخشان و تابناک برای خود برسازد مختص به خود او هم نیست.خیلی از جوانهای مثل او را این روزها همانگونه می بینم.این دوست عزیز در آخرین نامه اش خواسته است در این رابطه برایش مفصلتر بنویسم.امیدوارم این نوشته پاسخی در خور در این زمینه برای جوانانی نظیر او باشد که سرمایهء آیندهء این مملکت هستند و در تلاطمات دنیای بزرگسالان نشکفته پژمرده می شوند.