خشونت در تهران ما را به هیچ کجا نمی رساند! فرجام خشونت هیچستان است.در خشونت هر چیزی رشد می کند.در خشونت هر زخمی که بر تنی یا دلی می نشیند  حتی پس از التیام، اثرش بر جای می ماند.خشونت، تاریخ می شود.نقطهء عطف قرار می گیرد.برای مهاجم یا مدافع.

تقدیم به سعید حجاریان

 به نظر من رفتار تبلیغات انتخاباتی هر دو گروه اصولگرایان و اصلاح طلبان، نشانگر وقوع اشتباهات عمده درتحلیلهای آنها بود به شرط آنکه  بپذیریم هر دوگروه واقعآ و الزامآ برای رقابت انتخاباتی وارد میدان شده بودند .اما می توان رفتار این دو گروه را از زاویه ای دیگر، فاقد اشتباه دانست به شرط آنکه بپذیریم هدفشان از رقابت انتخاباتی نه صرفآ کسب قدرت سیاسی که آغاز یک پیکاراجتماعی و نمایشی ازمانور قدرت واقعی به  حریف بوده است.در این یادداشت فرض نخست بررسی می شود.

در سلسله یادداشتهایی خواهم کوشید تا تحلیل خود را نسبت به انتخابات 22 خرداد 88 با خوانندگان عزیز در میان گذارم و متقابلآ از نظرات ایشان بهرمند شوم .امید است با این کار توانسته باشیم وظیفهء شهروندی خود را در حد توانمان انجام دهیم.

وقتی فضای سیاست به سمتی غیر قابل محاسبه حرکت کند، با عنصر زمان نسبتی غیر متعارف می یابد و سیاست به یک معنا بی زمان می شود.یعنی ممکن است شب بخوابید و صبح بیدار شوید و هر حادثه ای برای خودتان و کشورتان رخ داده باشد و شما انگشت به دهان، هاج و واج و با چشمان از حدقه درآمده فقط آن را تماشا کنید.

این روزها هاستی که دامنهء میناتکست از آن اجاره شده خدمات خوبی ارائه نمی دهد و ببینندگان عزیز سایت با قطعی های مکرر مواجه هستند و من هم نمی توانم نوشته هایم را به طور منظم بر روی سایت قرار دهم. پرس و جو کرده ام، گفته اند مربوط به ناآرامی های اخیر است.نمی دانم این ناآرامی ها فقط چرا بر سر این هاست نازل شده و بقیه خوب کار می کنند!الله اعلم.

برای گذار از شرایط موجود باید ابتدا این فضا را به دقت بشناسیم و عوامل ایجاد کننده، تسهیل کننده، تشدید کننده، تسریع کننده  و مؤثرش را تعریف نمائیم و سپس راهبردها و راهکارهایمان را از درون آن  پیدا کنیم . این یادداشت تنها یک  طرح باز و آغاز کننده است بی قید متدولوژی متصلب.

گرچه این روزها فضا به شدت ملتهب است اما باید هوشیاریمان را حفظ کنیم و دقت نمائیم آنها که برایشان رأی ملت، میزان نیست چه ترفندی در آستین دارند. به نظرمن  قراردادان ملت در برابر ملت، استراتژی اصلی آنهاست.

گمان می کنم  22 خرداد، باشکوه ترین حضور یک ملت در انتخاباتی نیمه دموکراتیک درتاریخ منطقهء خاورمیانه باشد . اما از بد عهدی ایام، این جشن باشکوه و فرخنده  هنوز به پایان زمانش نرسیده تبدیل به یک تراژدی بزرگ وکابوسی باورنکردنی شد.

 از روی  کودک 3 ساله ای شرمنده ام که چندین باراز من خواست تا به موسوی رأی دهم! حتی او هم به این انتخابات دل بست و امید داشت.

امروز رقابتها را کنار بگذاریم و همه با هم از نهاد ملی انتخابات به عنوان دستاورد بزرگ انقلاب 57 پاسداری نماییم.

از نامه های سرگشادهء آقایان هاشمی و موسوی خطاب به رهبری و آقای کروبی خطاب به سه نفر از مسئولین محترم امنیت کشور بر می آید که روزهای چندان آسانی در پیش روی نخواهیم داشت.مرا اما دغدغهء دیگری در درون است.به مصداق "لالبیت ربٌ و لِلابل ِ رب" من غم اصلاحات خودمان را می خورم  اگر آنها غم انقلاب و  انتخابات و کشور خودشان را می خورند.

همانگونه که عنوان این یادداشتها سخنهای ناگفته است اما به هر حال تا جایی که توانستم به طور خلاصه نظراتم را بیان نمودم و اکنون این آخرین یادداشت است که تقدیم می گردد و گمان می کنم توانسته باشم به اندازهء کافی توضیح دهم که چرا رأی من شیخ مهدی کروبی است

اتهامات ناروا و دروغین در این دوره فراوان رد و بدل شد اما مگر از ابتدای انقلاب خیلی از رقبای سیاسی با همین اتهامات دروغین از گردونهء رقابتها  خارج نشده اند.راه دور نرویم ، هزاران نفری که هر دوره رد صلاحیت  می شوند آیا جز با تهمتهای دروغ ممکن است ؟ منتها حال که این شتر بر درب خانهء آقایان خوابیده یادشان افتاده است که دروغگویی خیلی خیلی بد است.

داستانی نوشته ام که مستقیمآ به این موضوع مرتبط نیست اما شاید خواندنش خالی از لطف نباشد.

در ادامهء یادداشت قبل به تحلیل فضای پیش روی انتخابات می پردازم، فضایی که با همهء سرسبزی اش و  بر خلاف بسیاری از دوستانم اصلآ برای من امید بخش نیست

وین درد نهان سوز نهفتن نتوانم / تو گرم سخن گفتن و از جام نگاهت / من مست ، چنانم که شنفتن نتوانم

میرحسین طرفداران پرو پا قرص وبعضآ  متعصبی دارد.تداوم حضور کروبی برای آنها به شدت سنکین آمده  بخصوص حال که عکس میرحسین کوی و برزن را پر کرده است و چنین اقبالی به میر حسین می تواند به آنها مشروعیتهای افزونتری هم اعطا کند تا حتی برای چند روز هم که شده اثبات نمایند که چرا در درون هر ایرانی یک مستبد خفته و هر اقبالی می تواند او را بیدار سازد . بعد از مناظرهء دیشب  تعدادی از این دوستان به من زنگ زدند و آشکارا از شکست کروبی  خرسند بودند اما آنچه بیشتر باعث تعجب من شد این رفتارشان نبود که مدتهای مدیدی است به این نوع کارها  عادت کرده ایم ، بلکه این بود که نه تنها کروبی شکست نخورد که پیروزی هوشمندانه ای را هم کسب نمود.. این آنالیز را در پاسخ به این دوستان  نوشتم

امشب مناظره ای داغ و پر تب و تاب جریان می یابد ، پیش بینی می کنم 250 میلیون نفر در ایران، کشورهای منطقه و سایر نقاط جهان این مناظره را تماشا کنند. مگر قرار است امشب چه اتفاقی بیفتد؟

مناظرهء میرحسین-احمدی نژاد فضای انتخاباتی کشور را به شدت ملتهب نموده است و احتمالآ در آرایش نیروهای انتخاباتی تأثیرات بیش از پیشی را بر جای می گذارد.قسمت دوم از تحلیل این مناظره تقدیم می شود.

مناظرهء شب گذشته بین آقایان میرحسین موسوی و محمود احمدی نژاد پیچیده تر از آن چیزی است که به نظر می آید.من کوشیده ام در دو قسمت نشان دهم که برندهء نهایی این  مناظره کیست! آنچه می خوانید بخش نخست این یادداشت می باشد.

عنوان اول این یادداشت بود: چرا من به کروبی رأی می دهم -2 اما بخاطر تأکیدی که بر نوع مدیریت در این دوره دارم به عنوان فوق تغییر یافت

در سایت آقای  عبدی(آینده) موضوع اجماع کاندیداها به بحث گذاشته شد.من مخالف اجماع و جناب محمد طرفدار اجماع بودند.نوشتهء ایشان مجددآ در اینجا منتشر می گردد.

صاحب بهترین فیلم در این دوره آیا رییس جمهور خواهد شد؟

پاسخی به استاد قاضیان

خوشبختانه به جز مهدی کروبی و اخیرآ میر حسین موسوی  کاندیداهای ریاست جمهوری ما زحمت عبث برنامه دادن را به جان نمی خرند!

در این نوشته کوشیده ام تا بگویم چرا می خواهم به کروبی رأی دهم

این یادداشت در پاسخ به مقالهء استاد قاضیان نوشته شده است با عنوان: عمیقآ ضد انقلاب باشید و رأی بدهید

روزی از روزهای دشوار زندگی

کلام آغازین! چرا این سایت؟ چرا این نام؟